Poleć znajomym

Zespół Aspergera

Autor: , 2 kwietnia 2012 w Dziecko, Komentarze (5) »

Pierwsza wzmianka na temat tej choroby pojawiła się 1944 roku, a opisał ją austriacki psychiatra Hans Asperger. Przez wiele lat badania te były lekceważone. Dopiero w latach 80 odnalazła je badaczka autyzmu, a matka dziewczynki chorej na autyzm. Prowadziła ona własne badania, które to rozpoczęły światową dyskusję na temat tych dwóch bardzo podobnych chorób.

Co to jest zespół Aspergera?

Dzieci, u których zdiagnozowano zespół Aspergera rodzą się zdrowe, normalnie się rozwijają do pewnego wieku, aż nagle zaczynają się cofać - stają się agresywne, nie potrafią nawiązywać kontaktu z rówieśnikami, ale mogą za to wykazywać zdolności inne niż ich równolatkowie, w wieku 3-4 lat umieją już czytać, ale nie oznacza to, że w pełni rozumieją czytany tekst. Prawdziwe problemy zaczynają się w szkole. Dzieci nie potrafią usiedzieć na jednym miejscu, często przerywają nauczycielowi, gadają, pytają, co w większości przypadków powoduje wiele konfliktów. Nie roztrzygnięta jest dyskusja, czy zespół Aspergera jest łagodniejszą postacią autyzmu, czy też jest to całkowicie inna choroba. Objawy są bardzo podobne, jak tez geneza ich powstawania. Jednak u dzieci z autyzmem występuje niepełnosprawność intelektualna, natomiast z Aspergerem rozwijają się prawidłowo, jeśli chodzi o rozwój mowy i rozwój intelektualny.

Jak rozpoznać chorobę?

  • trudności w nawiązywaniu kontaktu z rówieśnikami, mimo wykazywania do tego chęci
  • dziecko jest bardziej lękliwe od swoich rówieśników
  • nie potrafi dzielić się swoimi uczuciami, wrażeniami i wspomnieniami
  • posiada niezwykle zdolności jak na swój wiek
  • proste codzienne czynności są dla niego wyzwaniem
  • jest nadwrażliwe na smaki, dźwięki, zapachy,
  • potrafi się całkowicie wyłączyć
  • interesuje się zazwyczaj jedną dziedziną, ale mogą się one co jakiś czas zmieniać
  • dziecko nie rozumie żartów, porównań, przenośni

Jak możemy pomóc choremu dziecku?

Jak każda inna choroba, im szybciej prawidłowo będzie ona zdiagnozowana, tym lepsze efekty. Najczęściej zespół Aspergera rozpoznaje się wieku 10-11 lat. A tymczasem wczesne wykrycie zaburzenia, sprawia, że chore dziecko możemy nauczyć wielu umiejętności potrzebnych do funkcjonowania w społeczeństwie. Bywa też tak, że o chorobie dowiadujemy się w wieku 20,30 lat. Bardzo trudne jest życie dziecka, ale rodzicom też nie jest łatwo. Nie wiedząc jak można pomóc, stają się nadopiekuńczy, lękliwi, unikają kontaktu. Dziecko dotknięte zespołem Aspergera samo się nie nauczy, często jest odrzucone przez otoczenie i nie potrafi się przystosować do środowiska. Często popadają w depresję, mają niską samoocenę, czują się gorsze. Ataki agresji są dla nich formą obrony, gdyż nie są one agresywne z natury. Agresywne zachowanie jest zazwyczaj spowodowane problemami w komunikowaniu się.

Potrzeba wiele zrozumienia i cierpliwości

W porozumiewaniu się problemem jest zarówno kontakt słowny jak i pozasłowny. Nasze komunikaty do dziecka powinny być krótkie i jasne. Dziecko nie rozumie metafor, gdyż ma skłonności do przyswajania sobie wszystkiego dosłownie. Dzieci takie potrafią też bardzo długo mówić o czymś, nie reagując czy go słuchamy, patrzy np. w jeden punkt. Często też dzieci te określane są jako natrętne, drążą jakiś jakiś temat. wykazują też małą elastyczność, wymuszają sztywne reguły na sobie i otoczeniu. Dla nich ważna jest kolejność, sposób i co jest robione. Dopiero w późniejszym wieku łatwiej jest je namówić na jakieś zmiany. Kiedy dziecko idzie do szkoły konieczna jest ścisła współpraca rodziców i nauczycieli. Jeżeli podejmuje ono naukę w zwykłej szkole podstawowej, dobrze jest dostarczyć dokument o chorobie dziecka. Unikniemy wielu nieprzyjemnych sytuacji,a przede wszystkim zaoszczędzimy dziecku dodatkowych kłopotów. Musimy też dopilnować czy wszyscy nauczyciele są poinformowani o chorobie dziecka. W codziennych kontaktach z dzieckiem częste mów, że je kochasz, jesteś z niego dumna. Kiedy wypowiadasz jakieś polecenie, to mów zrozumiale np. za 10 minut skończysz rysować, a potem idziemy się kąpać. Staraj się omawiać każde polecenie, sytuację, różnicę pomiędzy domem, sklepem. Może dla ciebie wydawać się to bez znaczenia, ale dla dziecka z zespołem Aspergera jest to istotne. Kiedy coś obiecasz, to musisz zawsze dotrzymać słowa. Obserwuj dziecko, jakie sytuacje są dla niego najbardziej stresujące. Pamiętaj, ile go nauczysz we wcześniejszym wieku, o tyle mu będzie łatwiej później.

O fachową poradę i pomoc możesz się zwrócić do Stowarzyszenia Pomocy Dzieciom z Ukrytymi Niepełnosprawnościami i. H. Aspregera "Nie-Grzeczne dzieci"

Tagi: niegrzeczne dzieci, zespół Aspergera, autyzm, problemy szkolne

Podobne artykuły:

  • Zaparcia u dzieci

    Zaparcia u dzieci

    Zaparcia u dzieci pojawiają się wtedy, gdy malec wypróżnia się rzadziej niż dotychczas, a jego kupki są twarde. Sprawdź, jak możesz pomóc malcowi, którego dotknął ten problem. Więcej »

  • Dogoterapia dla dzieci

    Dogoterapia dla dzieci

    Pies to przyjaciel, obrońca, przewodnik. Są też specjalnie przeszkolone psy, które pomagają chorym dzieciom pokonać bariery psychiczne i fizyczne. Badania dowodzą, że osoby, które mają pod ... Więcej »

  • Wczesna diagnoza autyzmu

    Wczesna diagnoza autyzmu

    Autyzm dotyka jedno na 166 dzieci. Choć nieprawidłowości w rozwoju interakcji społecznych są zazwyczaj nieodwracalne, eksperci twierdzą, że wczesne wykrycie i odpowiednia terapia mogą pomóc ... Więcej »

  • Szkolne problemy - złe oceny na semestr

    Szkolne problemy - złe oceny na semestr

    Koniec semestru to czas podsumowań szkolnych dokonań twojego dziecka. Dowiedz się co zrobić, gdy oceny na semestr nie zadowalają ani jego, ani ciebie. Więcej »

Komentarze

  1. terapeuta (Gość) 2 sierpnia 2012, 17:17

    boshe co to za bzdury.....

  2. ja (Gość) 22 listopada 2012, 21:33

    a dlaczego bzdury? na prawdę jesteś terapeutą?

  3. Hans Asperger (Gość) 23 marca 2013, 12:10

    Korwin-Mikke cierpi na Zespół Aspergera – całościowe zaburzenie rozwoju o
    podłożu neurologicznym, mieszczące się w spektrum autyzmu. Zespół
    Aspergera trwa przez całe życie. Niektóre jego objawy – szczególnie
    widoczne w okresie dzieciństwa, w późniejszym wieku słabną. Często
    jednak pojawiają się nowe. Najpoważniejsze zaburzenia występują w sferze
    emocjonalnej. Osoby cierpiące na ZA często odbierane są przez
    postronnych ludzi jako psychopaci. Ludzie z ZA mogą sami nie posiadać,
    nie potrafić ich nazwać, często przeżywają też emocje nieadekwatne do
    sytuacji – to, co u innych budzi smutek, lub lęk, u osoby z ZA może
    wywoływać śmiech, itp. Osoby z ZA mają silną tendencję do „walenia
    prosto z mostu”, mówienia prawdy za wszelką cenę – bez zważania na to,
    czy kogoś przy tym urażą. Liczy się treść – nie forma wypowiedzi.
    Sytuację komplikuje dodatkowo nieumiejętność postawienia i wczucia się w
    sytuację innych. Osoba z ZA może stosować skróty myślowe nie zdając
    sobie sprawy, że inni nie mają wglądu w jej tok rozumowania – „jeśli ja
    tak myślę, to inni też”, albo: „to oczywiste, jak oni mogą tego nie
    wiedzieć”.

  4. Syla (Gość) 19 lipca 2013, 16:10

    bzdury, moja córka ma niepełno objawowy zespół aspegrera, i rozwój intelektualny w normie ale za to mowy nie. Z tego co wiem dzieci z autyzmem mogą również mieć poziom intelektualny w normie a nawet być nadprzeciętnie inteligentne, więc po co te wprowadzanie ludzi w bład?

  5. Mirabellka465 (Gość) 14 czerwca 2017, 9:14

    Drogie panie odchudzanie proponuje zaczac od motywacji, jak potrzebujecie cos na motywacje, poszukajcie sobie w goglu: odchudzanie przed i po by sasetka