Poleć znajomym

Zaburzenia odżywiania - Niepokojące symptomy

Autor: , 13 lipca 2012 w Dziecko, Komentarze (3) »

Odmawia wspólnych posiłków, często mówi o diecie, liczy kalorie lub wręcz przeciwnie, objada się w samotności? Sprawdź czy twoje dziecko nie ma problemów z odżywianiem.

Pop kultura i nowoczesne trendy bezsprzecznie hołdują zgrabnej, szczuplej sylwetce. Nierzadko posuwają się nawet dalej - z reklam, kolorowych czasopism i innych mediów dowiadujemy się, że chude równa się atrakcyjne. Musielibyśmy żyć na bezludnej wyspie odciętej od świata informacji, by przekazy tego typu nie trafiały do naszej świadomości. Ale nie żyjemy. Podobnie jak nasze dzieci, które coraz częściej, coraz wcześniej mówią o odchudzaniu, o tym, że są za grube lub wręcz przeciwnie, nie mówią nic a pierwszy stres związany ze swoją sylwetką "zajadają" w samotności i tyją.

Zaburzenia w odżywianiu mogą pojawić się w każdym wieku, ale najczęściej nasilają się u nastoletnich dzieci. To w tym okresie nasze pociechy są chyba najbardziej wrażliwe na punkcie swojego zmieniającego się ciała i akceptacji rówieśników. Krytycznie patrzą na siebie w lustrze, a media robią swoje. Stąd już krótka droga do wypaczenia w myśleniu o urodzie, sylwetce i odżywianiu się.

W zdiagnozowaniu problemu i znalezieniu rozwiązania konieczna jest konsultacja lekarska. Po badaniu i ankiecie specjalista określi czy zaburzenia w odżywianiu twojego dziecka mają charakter anoreksji czyli jadłowstrętu psychicznego, bulimii czyli żarłoczności psychicznej, lub też są wynikiem kompulsywnego objadania się. Wszystkie z nich mają bardzo szkodliwy, a w przypadku anoreksji nawet śmiertelny, wpływ na zdrowie, i pod żadnym pozorem nie wolno ci ich lekceważyć.

Bądź ostrożna jeśli u swojego dziecka zauważysz niepokojące symptomy, o których piszemy poniżej.Jeśli nie są jedynie incydentem, miej dziecko na oku. Podłoże zaburzeń odżywiania ma charakter psychiczny, a ich pokonanie wymaga troskliwej opieki specjalistów oraz dużego wsparcia ze strony rodziny.

Symptomy wskazujące na zaburzenia odżywiania

  • nagła, nietypowa utrata wagi lub jej przybranie,

  • spożywanie znacząco mniejszej lub większej ilości pokarmu,

  • ciągłe bycie na diecie, pomimo prawidłowej wagi,

  • zakłócone postrzeganie własnego ciała. Dziecko mówi o sobie, że jest za grube, pomimo swojej szczupłości.

  • ćwiczenie ponad miarę lub kompulsywnie,

  • obsesyjne myślenie o wadze Dziecko zbyt często o niej mówi, zwraca uwagę na swój ciężar ciała, często się waży.

  • liczenie kalorii, sprawdzanie kaloryczności produktów w tabelach,

  • odmowa jedzenia produktów, które nie są niskokaloryczne,

  • zażywanie środków przeczyszczających, diuretyków, środków na odchudzanie,

  • odmowa spożywania jedzenia i podawanie wymówek typu "Jadłam niedawno", "Już jadłam", "Jadłem w szkole", "Nie jestem głodna", "Nie lubię tego - zjem coś później".

  • odchodzenie od stołu w trakcie posiłku,

  • zamykanie się w toalecie po posiłku, puszczanie wody dla zamaskowania odgłosu wymiotowania,

  • dziwne zachowania przy stole jak wybiórcze jedzenie, bardzo długie żucie, a później wypluwanie, omijanie posiłków, nakładanie bardzo małych porcji, okazywanie obrzydzenia jedzeniem, jedzenie tylko z określonego naczynia, krojenie na bardzo małe kawałki, zabawa jedzeniem na talerzu

  • gotowanie dla innych, ale niechęć we wspólnym spożywaniu przygotowanego posiłku,

  • niechęć do jedzenia w restauracjach i przy innych ludziach,

  • jedzenie w samotności i ukryciu,

  • ukrywanie jedzenia,

  • nagłe zmiany nastroju (podrażnienie, drażliwość, chimeryczność, smutek,

  • zmęczenie,

  • wypowiadanie się o sobie w złych słowach, umniejszanie sobie,

  • ciągłe narzekanie na bycie "grubym","dużym","otyłym" i zazdroszczenie komuś figury, bycia szczupłym,

  • gloryfikowanie szczupłości i postrzeganie jej jako rozwiązania problemów ("Będę się podobać innym", "Znajdę chłopaka, dziewczynę"),

  • ciągłe przeglądanie się w lustrze lub jego unikanie,

  • pogorszenie kondycji włosów (matowe, słabe, wypadają), nasilenie się próchnicy, sucha skóra, wysypki, zimne ręce i stopy, bóle gardła (od podrażnienia wymiotowaniem), zgaga

  • unikanie rozmów na temat odchudzania, jedzenia, wagi. Udzielanie wymijających odpowiedzi, zaprzeczanie jakiemukolwiek problemowi związanemu z wagą.

Jeżeli twoje dziecko często zachowuje się w przedstawiony wyżej sposób, nie bagatelizuj sprawy. Podejmij rozmowy, nie szczędź mu pozytywnych słów na temat urody i sylwetki, naucz samoakceptacji i koniecznie odwiedźcie wspólnie specjalistę zanim problem zabrnie za daleko.

Czy macie jakieś doświadczenia z zaburzeniami odżywiania w przypadku własnych dzieci lub siebie? Jak sobie z nimi radzicie/poradziłyście? Czy zauważyłyście jakieś niepokojące zachowania u swoich córek, które mogłyby wskazywać, że dziewczynka padła ofiarą kultu szczupłości promowanego przez pop kulturę?

Tagi: odchudzanie, zaburzenia odżywiania, anoreksja, bulimia, symptomy

Podobne artykuły:

  • Zespół destrukcyjnego rozregulowania nastroju

    Zespół destrukcyjnego rozregulowania nastroju

    Uciążliwe napady histerii u dzieci to klasyczne zachowania przypadające na okres między 1.5 a 4 rokiem życia. Okazuje się jednak, że skłonność do zbyt częstych wybuchów złości ... Więcej »

  • Nerwica natręctw u świeżo upieczonych mam

    Nerwica natręctw u świeżo upieczonych mam

    Ciąża i poród to dwie rewolucje, które przewracają życie kobiety do góry nogami. I nie chodzi tu tylko o nieprzespane noce. Zmiany hormonalne zachodzące w ciele świeżo upieczonej mamy i ... Więcej »

  • Pregoreksja - ciążowa obsesja

    Pregoreksja - ciążowa obsesja

    Na okładkach poczytnych magazynów co jakiś czas pojawiają się nagie, ciężarne celebrytki, z dumą prezentujące kształtne brzuszki, a przy okazji też zgrabne uda i jędrną skórę o ... Więcej »

  • Dziecięcy kult chudości

    Dziecięcy kult chudości

    Z każdym nowym sezonem w świecie mody obwieszcza się nam triumfalnie, że era przeraźliwie chudego modelu ciała właśnie dobiega końca. Tymczasem z badań wynika, że coraz młodsze dzieci ... Więcej »

Komentarze

  1. rena (Gość) 5 marca 2013, 8:42

    Ja miałam, tak, ale wzięłam się za siebie i twardo postanowiłam na swoim. Wcześniej zaopatrzyłam się w tabletki wspomagające odchudzanie, zapisałam się na siłownie i jakoś poszło.

  2. mariusz (Gość) 2 marca 2018, 21:55

    wygraj

  3. Robert90 10 maja 2020, 7:09

    anoreksja to coś strasznego
    kiedyś przechodziłem