Rozwój dziecka - miesiąc dwunasty
Pierwszy krok naszego malucha to bardzo duże przeżycie dla rodziców, jak i samego dziecka. Chociaż w postawie pionowej większe przestrzenie przemierza jeszcze na czworaka to bardzo chętnie wędruje przy meblach i ścianie.
Wulkan energii
Do tej pory udawało nam się jeszcze w miarę spokojnie ubrać nasze dziecko. Teraz urzeczone nowymi horyzontami jest bardzo niecierpliwe i często się wyrywa i ucieka. Można powiedzieć, że w raczkowaniu jest mistrzem, szybko przemieszcza się z miejsca na miejsce. Potrafi też przejść dookoła pokoju, trzymając się mebli, a mniejsze przestrzenie pokonuje samodzielnie. Niektóre dzieci nie kwapią się zbytnio do samodzielnego chodzenia, nie należy ich popędzać. Nie są widocznie jeszcze na to gotowe, ale za parę miesięcy na pewno wyruszą w drogę. Roczny malec nie umie jeszcze bawić się z rówieśnikami, ale uważnie ich podpatruje i naśladuje. Warto więc chodzić z dzieckiem na plac zabaw, jest to pierwszy etap uspołecznienia. W tym wieku warto też uczyć malucha sprzątania po zabawie. Nie będzie wykonywało tego samodzielnie, musimy mu to pokazać w formie zabawy. Razem układamy misie i lalki na półce, klocki wrzucamy do pudła, auta do garażu.
Zachęcam do czytania bajek dziecku. Nie mogą to być jednak długie bajki, dziecko nie potrafi się jeszcze dłużej skoncentrować. Nie należy się tym zrażać, z czasem książeczki staną się atrakcyjną zabawą. Tymczasem niech to będą krótkie rymowanki, książeczki z dużą ilością kolorowych obrazków i opowiadaj mu o nich. Z dzieckiem należy dużo rozmawiać - to nic, że to wygląda na rozmowę jednostronną. Im więcej do niego mówisz, tym więcej ono rozumie, a potem mówi.
Co na talerzu
Roczne dziecko właściwie może jeść już prawie wszystko, z wyjątkiem potraw ciężkostrawnych np. grzyby, kapusta, jak też rzeczy niezdrowych np. chipsy, cola. Dieta dziecka to przede wszystkim potrawy duszone, gotowane, a smażone można najwyżej raz lub dwa razy w tygodniu. Z resztą te same zalecenia dotyczą dorosłych. Bardzo dobrze by było, abyś taką zdrową kuchnią prowadziła na co dzień. Dziecko może wówczas zasiadać z wami do stołu i jeść to co wszyscy. Jeśli nie będziemy go zmuszać do jedzenia, to z czasem na pewno rozsmakuje się we wszystkim.
Pożegnanie z piersią
Rozstania są nieuniknioną częścią życia i tak też jest w przypadku karmienia piersią. Dziecko początkowo nie będzie zachwycone z tej sytuacji. Czeka cię bardzo trudnych kilka dni i jeszcze trudniejszych nocy. Musisz dziecku za każdym razem, gdy tylko się tego domaga wytłumaczyć w prosty i jasny sposób, " że jest już duże" "że nie dostanie już piersi, ale w zamian dostanie np. pyszny soczek". Musisz być dzielna i zachować pogodę ducha. Przez to, że odstawiasz dziecko od piersi nie dzieje się mu żadna krzywda. Zadbaj o inną formę bliskości, przytulaj go, baw się z nim, spędzaj jak najwięcej czasu wspólnie z dzieckiem. Jeśli dziecko bardzo domaga się wieczornego karmienia piersią, to po prostu wychodź z domu. Będzie to wyzwanie dla taty. Niech razem z dzieckiem przygotuje wspólną kolację, lub wymyśli ciekawą zabawę, a później utuli dziecko do snu. Gdy maluch budzi się w nocy, weź go do łózka, poprzytulaj, powiedz, że bardzo je kochasz, na pewno po chwili zaśnie. Po kilku takich nocach, maluch na pewno ustąpi i prześpi spokojnie całą noc.
Komentarze
jak długo powinno się karmić dziecko piersią, słyszałam, że nie tylko do roku?
Wszystko zależy od dziecka i od matki. Na pewno warto to robić do pierwszego roku zycia dziecka. Pokarm matki jest źródłem przeciwciał a i dla starszego dziecka ma wartość. WHO zaleca też karmienie w drugim roku życia, a jeśli dziecko jest alergikiem, to w trzecim roku również można je karmić piersią.
ja swoje pierwsze dziecko karmiłam ponad trzy lata,a drugie zaledwie 1,5 miesiąca. W obu przypadkach wydaje mi się że jest dobrze,nawet syn karmiony sztucznie lepiej się rozwija i lepiej je inne produkty,nie choruje itp,