Nieprawidłowe napięcie mięśniowe
Noworodek po porodzie badany jest między innymi przez neonatologa. Jego stan ocenia się w skali Apgar, a jednym ze wskaźników tej skali jest ocena napięcia nerwowego. Lekarz w razie konieczności może więc od razu skierować dziecko do specjalisty. Jednak nie zawsze przy pierwszym badaniu da się stwierdzić takie problemy.
Przyczyny
Nieprawidłowe napięcie nerwowe jest objawem złego funkcjonowania ośrodkowego układu nerwowego, może być też między innymi wynikiem chorób genetycznych i metabolicznych. Najbardziej narażone są dzieci, które urodziły się przedwcześnie, z niską wagą, gdy poród był trudny i wystąpiło niedotlenienie u dziecka. Problemy mogą pojawić się również w tedy, kiedy przedłuża się żółtaczka. Warto zbadać niemowlę, jeśli u jego mamy podczas ciąży miały miejsce krwawienia, anemia, nadciśnienie, lub gdy w ciąży miała skurcze będące powodem leżenia lub zażywania leków hormonalnych. Bacznej obserwacji wymagają też dzieci mam z chorobami tarczycy i układu krążenia.
Obserwacja
Dzieci ze wzmożonym napięciem mięśniowym są niespokojne, mało śpią, dużo płaczą, prężą się, prostują nóżki, trudno je uspokoić, nawet przy piersi.
Niepokojące sygnały
Koniec pierwszego miesiąca - nadmierna senność; odgina do tyłu główkę i tułów; leżąc na plecach, jest zgięty w jedną stronę (jak rogalik, w literę C); podczas jedzenia pręży się, denerwuje, wygina; trudno go ubrać, bo ma zbyt napięte rączki lub nóżki.
Koniec trzeciego miesiąca - główka opada do tyłu, gdy podciągniesz go za rączki do siedzenia; leżąc na brzuszku, nie podnosi główki; nie bawi się własnymi rączkami i nie chwyta zabawek; jest nadwrażliwy na głos lub dotkniecie (reaguje krzykiem, drżeniem i zmożonym napięciem mięśni).
Sześć miesięcy - nie przekręca się na boki i na brzuch; nie bawi się stopkami; ma zaciśnięte piąstki, mocno trzyma kciuk w dłoni; nadmiernie napina stopy i trzyma je opuszczone.
Leczenie
Neurolog podczas wizyty bada odruchy dziecka i ocenia jakie konkretnie występują problemy. O dzieciach ze wzmożonym napięciem mięśniowym mówi się, że są napięte, a ze słabym napięciem, że są wiotkie. Dziecko kierowane jest na rehabilitację, która jest tym skuteczniejsza, im szybciej się ją rozpocznie.
O wyborze metody i intensywności ćwiczeń decyduje neurolog. Rodzice uczą się sposobu pracy z dzieckiem pod okiem rehabilitanta. Konieczne są też okresowe kontrole u neurologa.
Najczęściej stosuje się metody: Vojty i NDT-Bobath. Pierwsza z nich przynosi szybkie efekty, choć zdaniem rodziców, dzieci podczas ćwiczeń często płaczą, choć nie z powodu bólu, lecz dyskomfortu. Rehabilitant uciska określone punkty na ciele dziecka, co wywołuje fizjologiczne, zapisane w mózgu odruchy, które zostały zablokowane lub utracone w wyniku uszkodzeń układu nerwowego. W domu rodzice powinni wykonywać ćwiczenia codziennie.
Metoda NDT-Bobath jest dużo przyjemniejsza. Rehabilitant usprawnia dziecko przez dostarczanie mu odpowiednich doznań czuciowych i ruchowych. W domu poprzez prawidłową pielęgnację, karmienie, noszenie i zabawę z maluszkiem rodzice utrwalają ruchy ćwiczone przez terapeutę. Rehabilitacja przebiega niejako przy okazji codziennych czynności i zabawy z dzieckiem. Pamiętaj tylko codzienne i systematyczne ćwiczenia pozwolą odzyskać dziecku sprawność.
Poleć znajomym