Konkurs - 7 naturalnych praw

Tym razem dyskutujemy o byciu dobrym rodzicem. Temat niełatwy, dlatego liczymy na ożywioną dyskusję. Szczegóły konkursu tutaj:
http://fajnamama.pl/karmienie-piersia-7-naturalnych-praw/

No to podaję jako pierwsza 7 naturalnych praw bycia dobrym rodzicem, wg. mnie:
Po pierwsze dobry rodzic kocha swe dziecko całym sercem, bezinteresownie, zawsze (nawet gdy jest już dorosłe) i w każdej chwili(nawet jak dziecko zrobi coś co doprowadza rodzica do furii )
Po drugie rodzic nie jest nieomylny, ma prawo popełniać w procesie wychowania dziecka błędy. ważne by umiał się do nich przyznać i by błędy te nie krzywdziły w żaden sposób dziecka
Po trzecie nikt nie rodzi się z genami dobrego rodzica- rodzicielstwo to proces, w czasie którego trzeba się uczyć, doskonalić, poznawać. Nie wystarczy przeczytać jedną książkę  w stylu "jak wychować dziecko"- bo każde dziecko jest inne i trzeba nauczyć się swojego dziecka
Po czwarte rodzic ma prawo do swojego życia i jeśli chce być szczęśliwy to musi znaleźć czas na swoje przyjemnosci, rozrywki. Dlaczego- bo szczęśliwy rodzic to szczęsliwe dziecko
Po piate rodzic musi dostrzegać w swoim dziecku człowieka- z wszystkimi przysługującymi mu prawami- prawem do wyrażania swych emocji, myśli, złości, radości, upodobania
Po szoste dobry rodzic to rodzic który prowadzi dialog ze zwoim dzieckiem, nawet tym najmniejszym- słucha go, stara się zrozumieć, rozmawia
Po siódme każdy rodzic może być dobry jeśli tylko tego zechce i znajdzie dla swojego dziecka czas
pewnie wymieniałam bym tak dalej ale po co przecież moje koleżanki z forum pewnie coś dorzucą i zrobi się z tego fantastyczna lista

No to ja też wrzucę od siebie co według mnie jest najważniejsze w byciu dobrym rodzicem. Wszystkie te informacje zaczerpęłam od mojej mamy, wypytałam ją jak ona nasz wychwowywała, co dla niej było najważniejsze.  Po pierwsze matka jako wychowawca - to naturalne prawo które posiada od pierwszego urodzenia. Wiem to z doświadczenia mojej mamy, która była dla mnie wzorcem do naśladowania, gdyż łączyło mnie znią wiele przegadanych godzin, wspólnych przekonań, podobnych doświadczeń. Po drugie dobry rodzic to ten, który potrafi wytyczać granice między tym, na co pozwalać, a na co nie pozwalać. Czyli z doświadczenia moje mamy wiem, że była stanowcza. Musiała mi pozwalać na niektóre rzeczy, moja mama przede wszystkim musiała też umieć nie pozwalać. Po trzecie wspólna praca rodzica z dzieckiem, chodzi o granice które nas uczą, dla naszego bezpieczeństwa fizycznego i psychicznego. Np. kwestia zahcowania się przy stole (do czego służy nóż, widelec, łyżka), zabawy prądem , czy wiertarką. Po czwarte kary i nagrody są naturalnym prawem, gdyby ich nie było byłby bałagan w psychice, dziecko nie wiedziałoby co to znaczy uczyć się na błędach, co do kar należy karać w ostateczności a zawsze nagradzać za dobry uczynek, nawet gdy mu nie wychodzi. Po piąte dobry rodzic to taki który słucha dziecko, jest uważny na to, czego dziecko potrzebuje, czego chce.Po szóste naturalnym prawem jest temperament dziecka, moja mama wierzy, że już w chwili urodzenia pierwszy nasz krzyk kształtuje nasz charakter, to kim będziemy w życiu dorosłym, stąd jesteśmy silni na tle nerwowym. Też w to wierzę, że zdrowe silne dziecko, w szczególności jesłi jest uparte od małego to taki będzie w przyszłości, jeśli  jest płaczliwe to będzię lękliwe. Dobry rodzic potrafi okiełznać ten temperament, bo zna swoje dziecko najlepiej. Coś w tym jest...no i po siódme empatia, czyli wzajemna miłość i akceptacja. Tu już nie będę się rozpisywać, każda mama wie że dziecko się kocha bezgranicznie, a dziecko kocha ich. Wyra zanie tych uczuć dużó daje, rozwija w nas wrażliwość, zaufanie, uczy być dobrym człowiekiem. To by było tyle, ja bym mogła jeszcze kilka punktów bycia dobrym rodzicem wstawić, ale zostawię to innym dziewczynom.

Dla mnie naturalne jest, że rodzic ma kochać dziecko bezgranicznie i bezwarunkowo. Nic więcej się nie liczy bo jeśli kogoś kochamy to i szanujemy, respektujemy jego zdanie. Ja będę kochać swoje dzieci bez względu na wszystko.
Być dobrym rodzicem? Cóż sama nie wiem jak to zrobić. Chyba trzeba mieć dystans do tego co się robi, widzieć w dziecku istotkę która czuje i myśli, kochać bezgranicznie i bezinteresownie. Umieć wyznaczać granice, szanować się nawzajem. Dla mnie dobry rodzic to przede wszystkim taki który kocha i pokazuje swoje uczucia dziecku. Dziecko przede wszystkim trzeba wychować a nie "chować". Pokazywać mu świat, co dobre a co złe. Umieć go słuchać...Spędzać z dzieckiem możliwie dużo czasu, bawić się z nim.  Sama nie wiem czy jestem dobrym rodzicem, wiem że bardzo się staram aby tak było

Przedewszystkim naturalne prawa bycia dobrym rodzicem to porządność i  umiłowanie. Do dzieci trzeba mieć cierpliwość, jednak nie każdy rodzic ją posiada . Ja uwielbiam dziaci, lubie sie z nimi bawić. Ważne jest to aby rodzic w sposób naturalny bawił się z dzieckiem , aby naprawde miał na to ochotę w przeiwnym wypadku dziecko to wyczuje i nie będzie miło . Rodzic powinien odmawiać sobie czego tylko może na dobro dziecka . To powinno być jego priorytetem , jednak czy tak bywa Znam sporo osób które w pierwszej kolejności troszczą się o siebie, a później o dzieci . Dla mnie jest to niedorzeczne.

a wiec wg mnie 7 naturalnych praw jest takie:
1. każdy rodzic powinien kochać swoje dziecko bezgranicznie(bardzo ważne jest aby dziecku mówić, że się je kocha) i chronić je przed złem jak najlepiej potrafi jednakże 2. pozwalać dziecku na życie własnym życiem i bycie samodzielnym-tzn. nie starać się na siłę uchronić dziecka przed błędami itp...dziecko musi czuć się swobodne w końcu to nie jest piesek którego się prowadzi na smyczy tam gdzie się chce i jak się chce... 3.do dziecka trzeba "podchodzić" ze spokojem i opanowaniem-krzykiem, złością, uparciem oraz stwierdzeniem "bo tak" się niczego dobrego nie osiągnie.dla dziecka trzeba być rodzicem ale także najlepszym przyjacielem. trzeba wysłuchać, rozsądnie doradzić, wytłumaczyć a przede wszystkim rozmawiać i wyjaśniać a nie kwintować rozmowy popularnym stwierdzeniem "bo tak"...4.swoje pociechy należy nagradzać za pomoc, dobre zachowanie, za osiągnięte wyniki w szkole itp lecz nie można robić tego nagminnie i materialnie- dziecko nagrodzić czymś na czym bardzo dziecku zależy, dołożyć troszkę pieniążków na zbierana rzecz, powiedzieć dobre słowo, pochwalić, przytulić...nie można za każdym razem materialnie nagradzać dziecka bo przemieni się to w robienie coś za coś...."jak posprzątam to mi dasz..." jak bedę się uczyć to mi dasz...NIE NIE nie o to chodzi ponieważ dziecko powinno się uczyć bezinteresownej pomocy oraz pracy i sięgania wytyczonych celów dla samego siebie a nie dla rodzica...5.ważne są także kary(miło gdyby było mało okazji do ich dawania ) kiedy dziecko nie wypełnia swych obowiązków, jest niegrzeczne, zrobiło coś złego, nie uczy się, kłamie itp to przede wszystkim bardzo ważna jest spokojna rozmowa z dzieckiem-wypytanie dziecka czy coś się stało, dzieje, dlaczego tak zrobiło, dlaczego nie chce pomóc itp. udzielenie dziecku porad i wskazówek, danie szansy...lecz kiedy się powtórzy to np ukrócenie kieszonkowego, skrócenie czasu poza domem, ograniczenie grania na komputerze itp. Nie wolno dziecka bić! krzyczeć oraz myślę że nie powinno sie zabraniać chodzenia na kółka zainteresowań, treningów itp 6.w wychowaniu dziecka powinno się także być obiektywnym, w sytuacjach w szkole, na podwórku itp kiedy ktoś nam mówi coś na temat dziecka, kiedy skarży sie na dziecko nie powinno się uważać ze nasze dziecko to nie wiadomo co i jest najświętsze i niewinne... należy umieć dobrze ocenić sytuację i wysłuchać obu stron, obserwować dziecko, rozmawiać i wyciągnąć jak najlepsze wnioski 7.i ostatnie co na ten moment przychodzi mi do głowy to ważne aby nie rozpieszczać dziecka...nie dawać mu zawsze wszystkiego czego tylko chce ponieważ dziecko powinno zasłużć a p[rzede wszystkim same dążyć do osiągniecia, zdobyćia tego czego chce w ten sposób dziecko również uczy się samodzielności

1.nie ma rodziców idealnych,i wcale nie trzeba takim starac sie byc za wszelka cene.
2.dobry rodzic kocha swoje dziecko milości bezwarunkową
3.rodzic stara sie mieć jak najlepsze relacje z dzieckiem
4.nawet jeśli zdarza sie ze dziecko wyprowadzi rodzica z równowagi ,dobry rodzic stara się jak najszybciej wrócic do równowagi i znalez rozwiązanie problemu.
5.dobry rodzic dba zeby dziecku niczego nie brakowalo i nie chodzi tu o rzeczy markowe itd bo dziecku tak naprawde potrzeba niewiele,troszke miłości ,ciepła i czułości.
6.dobry rodzic zawsze widzi potrzeby dziecka przed swoimi.
7.za swoim dzieckiem jest gotowy wskoczyć w ogień bo jaet najważniejsza istotka na świecie!

Mogąc wybrać tylko 7 praw zdecyduje się na:
1.      
1. Miłość, ale mądrze podana. Ogrom na samym początku by nauczyć smyka, że zawsze i wszędzie może na nas liczyć i ogrom, ale ukryty jak się już tego nauczy by mogło się z kolei nauczyć, że nie zawsze i wszędzie każdy będzie na jego skinienie i nie wszystko będzie „już teraz natychmiast", czyli mała lekcja samodzielności i pokory.
2.      
2. Bądź z dzieckiem. Niby proste, ale liczy się tylko bycie na 100%. Bycie obok dziecka to żadne bycie.
3.      
3. Pozwól dziecku być, jakie chce. Nie naprawiaj dziecka na siłę, nie realizuj w nim swoich marzeń, najlepiej nie przeszkadzaj i wspieraj z ukrycia w rozwoju w takim kierunku jakie obierze, samo wie najlepiej
co chce robić i jak, lepszy szczęśliwy „kopacz rowów” niż  nieszczęśliwy i sfrustrowany profesor.
4.      
4. Wsłuchaj się w swoje serce i rozum a nie „popsujesz” dziecka. Choćbyś nie wiem jak niedoświadczonym i zagubionym w  rodzicielstwie rodzicem był to i tak jesteś najlepszym rodzicem dla swojego dziecka. I ono to wie!
5.      
5. Nie rób drugiemu, co tobie nie miłe. Dziecko też człowiek, ma prawo czegoś nie rozumieć, być zmęczone, złe i sfrustrowane. Ty też. Więc traktuj swoja pociechę tak jak chcesz być sam traktowany.
6.      
6. ALE! Wyznacz granice. Łatwiej się poruszać w jasno określonych zasadach, kiedy wiesz co wolno a czego nie łatwo dokonać wyborów. Dziecko nie wiedząc tego zagubi się i pozostanie zagubionym dorosłym,
a wiemy, że w dorosłym życiu zasad, praw i granic jest dużo więcej, nież w życiu dziecka, nienauczone jak się w tych granicach poruszać za młodu na „starość” tez tego nie opanuje. Poza tym jasno określony świat jest prostszy w obsłudze.
7.      
7. Pamiętaj dzieciństwo = beztroska. Niech o waszych problemach dziecko nie wie. Niech największym zmartwieniem dnia będzie kolor sukienki dla lalki, jaką foremkę wybrać i czy babcia ma zrobić szarlotkę czy ciasto ze śliwkami. Dziecko jeszcze się namartwi, niech  zacznie jak najpóźniej.

Szkoda, że tak niewiele z was zdecydowało się porozmawiać z nami na ten temat. Jednak tych kilka wypowiedzi wystarczy, by zrozumieć istotę bycia dobrym rodzicem. Życzymy wam, żeby tak właśnie po latach mówiły o was wasze pociechy. Książek mamy niestety tylko 5 i tym razem otrzymują je:
- chuck1980
- snoopy90
- wiolka1991x
- dora 27
- mamaela

Gratulujemy!

dziękuję bardzo i gratuluję innym

gratuluje nagrodzonym

dziękuję- czekam niecierpliwie na książkę i mam nadzieję, że dowiem się jeszcze czegoś o karmieniu mojej córci piersią bardzo to lubię

ślicznie dziekuje i gratuluje wszystkim mamusiom

dziekuje.gratuluje

dziewczynki dostałyście nagrodę już? bo ja czekam i nic

Ja też nie dostałam jeszcze, coś długo

Za przesyłkę odpowiedzialne jest Wydawnictwo. Prawdopodobnie opóźnienia wynikają ze świąteczno-noworocznego zamętu. Napiszę, zapytam, o co chodzi. Nagrody jak zwykle dotrą, więc proszę się nie martwić.

Ksiązka dziś doszła- dziękuję. Przejrzałam troszkę i są fajne rzeczy w niej. Polecam mamom w ciąży, bo po takiej lekturze tematyka karmienia piersią może być bliższa i pozbawiona tajemnic a jako, że ja karmię małą to też pewnie coś dla siebie fajnego wyczytam