" Kaila, Kajla
Urząd Stanu Cywilnego w Ustce poprosił Radę o opinię w sprawie nadania dziewczynce imienia
Kaila lub
Kajla. Opinię taką wystawiła sekretarz Rady:
formy
Kaila i
Kajla z
formalnego punktu widzenia spełniają warunki stawiane imionom żeńskim:
wskazują na płeć nosicielki, nie są zdrobnieniami innych imion, nie są
tożsame z nazwami geograficznymi ani z nazwami pospolitymi (choć
kajla
to prawdopodobny przedwojenny wyraz należący do gwary ślusarzy, co
uwiecznił Julian Tuwim w opowiadaniu pt. „Ślusarz”). Byłyby jednak
kłopotliwe jako imiona, przede wszystkim ze względu na swą nietypową
formę. Imię
Kaila byłoby trudne do zaakceptowania również z
powodu niejasnej wymowy: litera „i” po samogłosce bywa bowiem w
polszczyźnie wymawiana na dwa sposoby – w wyrazach zapożyczonych jako
„j” (
mozaika, planetoida), w wyrazach rodzimych – jako „i” (
kraina, boisko).
Oczywiście, w wypadku imienia właściwsza byłaby wymowa odpowiadająca
wyrazom rodzimym – „kaila” (nie: „kajla”), jednak nie można wykluczyć,
że rodzice chcieliby, by ewentualne imię ich córki miało być wymawiane z
obca. Dlatego z tych dwóch form –
Kaila i
Kajla – proponowałabym wybór drugiej (
Kajla), ponieważ przynajmniej jej wymowa nie budzi zastrzeżeń.
Zastrzeżenia budzi jednak jej nietypowa forma,
która może stać się przyczyną kłopotów dziewczynki (a później kobiety),
dlatego odradzałabym nadanie dziecku obu zaproponowanych imion.
Dodam, że imiona te nie figurują w dostępnych
nam słownikach imion, wyszukiwarka internetowa zaś znalazła następujące
postaci noszące imię
Kaila: 1. wschodnie bóstwo nieba, 2. suka rasy owczarek niemiecki. Ponadto
Kaila to nazwa kilku stron erotycznych w sieci www. "
źrodło:
http://www.rjp.pan.pl/index.php?option=com_content&task=view&id=543&Itemid=67