Dziecko i zwierzaki

Opieka dziecka nad swoim zwierzaczkiem wyrabia w nim systematyczność i odpowiedzialność. Powinniśmy wyznaczyć dziecku proste obowiązki związane z opieką nad zwierzakiem. Dziecko powinno mieć świadomość, że żywe zwierzę to nie zabawka, którą można odłożyć kiedy się znudzi.

Towarzysz zabaw

Pies, czy kot uczą dzieci przyjaźni, są bardziej kontaktowe, mogą być wspaniałym towarzyszami zabaw, mogą z nimi biegać, turlać się, przytulać. Zwierzakowi dziecko może wypłakać się w futro, powierzyć mu tajemnice, ukoić jego smutek i poczucie samotności. Kontakt ze zwierzęciem pomaga dziecku na rozładowanie stresu, poprawia samopoczucie, zmniejsza napięcie. Nie bez powodu dogoterapia cieszą się takim powodzeniem w leczeniu i rehabilitacji dzieci z porażeniami i problemami emocjonalnymi.

Poprzez zabawę i obcowanie ze zwierzakiem dziecko ma dużo okazji do obserwowania jego zachowania. możemy rozwijać dziecięca wyobraźnie i spostrzegawczość np. pytamy dziecko "co robi piesek, kiedy się cieszy", albo czy "kotek jest podobny do tygrysa", " jak piesek pije wodę, czy my też tak robimy".

Dzieci wychowywane w towarzystwie zwierząt wykazują większą wrażliwość w sytuacjach, kiedy zwierzęta cierpią, są krzywdzone, trzeba stanąć w ich obronie. Warto wziąć pod uwagę, że w przyszłości dziecko może przyprowadzić nam do domu znalezionego psa lub kota.

Obserwując jak dziecko taktuje psa czy kota, może wiele dowiedzieć się o sobie samej, jak również o problemach naszej pociechy. Niepokojące zachowanie wobec zwierzaka to:

• kiedy dziecko zwraca się np. "nie bój się tata nas lubi, tylko dużo pracuje i dlatego nie ma go w domu", lub " idź stąd, ciągle tylko plączesz się pod nogami, a ja jestem zajęta".

Takie zachowanie powinno wzbudzić nasz niepokój i być sygnałem alarmowym, że dziecko czuje się samotne.

Wybór zwierzaka

Decydując się na tak poważny krok, jeśli masz dzieci i planujesz jeszcze powiększenie rodziny o zwierzaka, powinnaś się dobrze zastanowić. Jeżeli dziecko jest małe, to na pewno nie będzie wyprowadzało go na spacer, czesało, czyściło łap, kuwety,sprzątało klatki po śwince, króliku itd. Ze zwierzakiem nie możemy też wszędzie pojechać, ani zostawić bez opieki w domu, nawet na parę dni. Wybierając np. psa dobrze jest się zastanowić na płcią - suki uważane są za łagodniejsze od psów, koty, zwłaszcza wykastrowane, są bardziej przywiązane i czułe niż kotki, a samice świnek morskich są bardziej alergizujące niż samce.

Higiena

Wielu pediatrów uważa, że dzieci wychowane ze zwierzętami są zdrowsze i bardziej odporne. Ale też wielu rodziców niepokoi się, że zwierzaki roznoszą bakterie, choroby, robaki i są zagrożeniem dla dziecka. Inni pozwalają nawet malutkim dzieciom na nieograniczony kontakt ze zwierzęciem, nawet tym niekoniecznie zadbanym. Nie ma jednej odpowiedzi na takie zachowanie czy niepokoje. Zwierzak jeśli jest zdrowy, regularnie odrobaczany, szczepiony, zadbany nie powinien stanowić zagrożenia dla dziecka. Po każdej zabawie należy dziecku umyć ręce, nie powinno też być lizane w usta i nie powinno mieć kontaktu ze zwierzęcymi odchodami. Małe, raczkujące dziecko może też sięgnąć do psiej miski i zjeść posiłek psa czy kota. Jeśli jest to jednorazowy incydent, to na pewno tragedii nie będzie, zwłaszcza jeśli posiłki gotowane są w domu, ale psia miska nie powinna znajdować się w zasięgu małego dziecka. Pies, nawet ten najbardziej oddany, ma instynkt, który każe mu bronić jedzenia i nigdy nie wiadomo jak zareaguje i potraktuje dziecko sięgające do jego miski.