Poleć znajomym

Dzieci a rozwód

Autor: , 3 września 2012 w Dziecko, Komentarze (5) »

Dla większości dzieci wiadomość o rozwodzie jest ogromny szokiem, poczuciem bezradności, utratą bezpieczeństwa. Wiele też zależy w jakim wieku jest dziecko i na ile jest w stanie zrozumieć zaistniałą sytuację. Jak powiedzieć dziecku o rozwodzie? Kiedy to zrobić?

Kiedy oboje ludzi przysięga sobie miłość, wierność i że będą aż do śmierci, to są przekonani, że właśnie tak będzie. Jednak życie niesie różne niespodzianki, te dobre, ale i te przykre. Nie każdy z nas radzi sobie równie dobrze z obowiązkami wynikającymi z bycia razem, z bycia ojcem czy matką, z pokusami jakie niesie życie. Rozwód małżonków jeśli nie są jeszcze rodzicami, jest trudny dla osoby porzuconej. Ale jest to osoba dorosła i potrafiąca sobie wytłumaczyć i zrozumieć dlaczego tak się stało.

Z dzieckiem jest inaczej - ono nie rozumie dlaczego mama lub tata nagle znikają z domu, często samo się obwinia , że może było niegrzeczne i rodzic go już nie kocha. Jak rozmawiać o rozwodzie wiele zależy w jakim wieku jest dziecko, jakie były relacje między nim a rodzicami, na ile potrafiło sobie do tej pory radzić ze stresem. Jednak należy sobie to powiedzieć otwarcie - nie ma dziecka, które by przeżyło rozwód rodziców bez szwanku.

Rodzic na zawsze pozostaje rodzicem

Rodzice nigdy nie przestają być rodzicami. I to powinno być oczywiste. Nie bierzemy rozwodu z dziećmi. Osoby, które biorą rozwód przeżywają to jako poczucie winy, bezradności, odczuwają głęboki żal, złość, nie rzadko pragnienie zemsty. Wszystkie te negatywne uczucia nie mogą dotyczyć dzieci. One nie są odpowiedzialne za to, że wam się nie udało. Już do końca życia będziecie rodzicami, później może dziadkami i to od was zależy jakie będziecie mieli relacje i jak będziecie sprawować opiekę na dziećmi.

Jak rozmawiać?

Przede wszystkim, to nie wolno kłócić się przy dziecku. Nie należy wciągać dziecka w problemy dorosłych. Dziecku potrzebni są oboje rodzice. Nie przelewajmy więc swojej bezradności i rozpaczy na dziecko. Nie mówmy mu "że tatuś/mamusia już nas nie kocha",""Tatuś/mamusia już nas nie chcą" itp. Nie stawiajmy dziecka w roli mediatora, powiernika, posłańca między rodzicami, sędziego, czy też opowiadania się po czyjej jest stronie Dziecko nie powinno tracić poczucia bezpieczeństwa. Należy mu powiedzieć, że niezależnie od tego czy tatuś czy mamusie wyprowadzają się, to zawsze najważniejsze zawsze będzie dziecko i możliwość jak najczęstszego z nim kontaktu.

Jak reagują dzieci?

  • Do trzech lat - niemowlę odczuwa bardzo silną więź z mamą. Jego samopoczucie w dużej mierze zależy od stanu emocjonalnego mamy. Jeśli dochodzi do kłótni między rodzicami, dzieci płaczą, sztywnieją ze strachu, może nastąpić etap cofnięcia się w rozwoju, dziecko reaguje wszystkimi dostępnymi mu środkami okazując, że się boi. W tym okresie niewiele możemy dziecku wytłumaczyć. Powinniśmy mu jednak zapewnić częsty kontakt z obojgiem rodziców, spokojną atmosferę i w miarę możliwości stały rytm dnia.

  • W wieku przedszkolnym - w tym wieku mogą pojawić się problemy z utratą poczucia bezpieczeństwa, opuszczenia (jeśli jeden rodzic mnie opuścił, to drugi też może), może pojawić się moczenie nocne, utrata apetytu, problemy z zasypianiem, ataki złości a nawet agresji.

  • Wiek wczesnoszkolny - dzieci zaczynają mieć dwa światy, jeden to dom, drugi nowe otoczenie. Jeśli rozwód między rodzicami następuje w tym okresie, dziecko może stracić poczucie równowagi. Bo jeśli jedną noga żyje w domu, a drugą w nowym otoczeniu, to ta jedna noga ulega zachwianiu. Dziecko traci oparcie. Zaczynają się problemy z koncentracją, nauką, mogą pojawić się moczenia nocne, ssanie kciuka, wycofanie się z życia. Należy zapewnić dziecku regularne wizyty nieobecnego rodzica i zapewnienie, ze nadal je bardzo kochamy. Pomocna może także okazać się pomoc specjalisty.
  • Nastolatkowie - to z pewnością najtrudniejszy okres nie tylko dla rodziców, ale też dla dojrzewających dzieci. W tym też wieku, rozwód rodziców nie jest niespodzianką, zwłaszcza kiedy sytuacja w domu była napięta. Z pewnością też mają wielu znajomych, których rodzice się rozwiedli i wiedzą jakie są tego konsekwencje. Jeśli rozwód rodziców przypada na ten okres życia dziecka, problemy z okresem dojrzewania i tzw. "buntem nastolatka", mogą się nasilić. Młody człowiek uważa, że jeśli rodzice nie trzymają się zasad, to on również tak może. Może pojawić się problem z narkotykami, alkoholem, wagarowanie, zbyt wczesne współżycie seksualne, przedwczesna ciąża. Nierzadko też rodzice uważają, że dzieci są na tyle dorosłe, że wciągają je w "rozgrywki" dorosłych, opowiadają im zbyt wiele intymnych szczegółów, próbują przeciągnąć je na swoją stronę.

Relacje po rozwodzie

Jeśli rozwód nastąpił w sposób spokojny i kultularny, to zazwyczaj relacje między rodzicami są poprawne. Ustalone są zasady kto sprawuje opiekę nad dziećmi, terminy odwiedzania, długość wizyt itd. Ważne by oboje rodzice nadal sprawowali opiekę nad dzieckiem, byli w kontakcie ze szkołą i uczestniczyli w życiu dziecka.

Ślad w psychice

Jeśli nie potrafimy lub też dziecko bardzo ciężko przeżywa rozwód rodziców, trzeba zgłosić się do specjalisty. Pomoże on dziecku zrozumieć i odnaleźć się w nowej sytuacji.

Dzieci z rozbitych domów często mają problemy z założeniem własnej rodziny. Przykre wspomnienia pozostają w podświadomości. Trudniej im zaufać, boją się odrzucenia.

Dla dobra dzieci

Przyczyn rozwodów jest wiele: zdrada, nie możność bycia razem, alkoholizm, przemoc, niezgodność charakteru. Zdarza się, że zdesperowana matka decyduje się na rozwód kierując się dobrem swych dzieci z powodu alkoholu i przemocy. I choć wszystkim wiadomo, że dzieci potrzebują obojga rodziców, to nikt chyba nie zaprzeczy, że potrzebują również spokoju, bezpieczeństwa, miłości i ciepła.

Pomoc najbliższych

Wsparcie i bliskość najbliższych mogą pomóc dziecku przetrwać ten trudny okres. Życie postawiło bowiem przed nim nie lada wyzwanie. Rola dziadków, cioć, przyjaciół może być oceniona. Ważne by żadne z nich nie opowiadało się po żadnej stronie. Dla rodziców strony pokrzywdzonej nie będzie to łatwe. Bo to przecież ich "dziecko" zostało zdradzone czy też porzucone. W osobie zięcia czy synowej widzą oni jedynie wroga i trudno im powstrzymać swoje negatywne odczucia. To od mądrości i taktu dorosłych oczekuje się wsparcia i pomocy dla tych najsłabszych istot jakimi są dzieci.

Jeśli masz za sobą rozwód, rozstanie rodziców, podziel się z nami swoimi odczuciami, emocjami. Napisz jak ty sobie poradziłaś/eś w tej sytuacji.

Tagi: dzieci a rozwód, rozwód rodziców, jak rozmawiać z dzieckiem o rozwodzie

Podobne artykuły:

  • Drzemka jest niezbędna

    Drzemka jest niezbędna

    Małe dziecko potrzebuje odpoczynku w ciągu dnia. W tym czasie regeneruje siły i układa w pamięci to, czego nauczył się podczas zabawy. Co jednak zrobić, gdy smyk nie chce nawet zmrużyć oka? Więcej »

  • Stres 6 sposobów, które pomogą dziecku się z nim uporać

    Stres
    6 sposobów, które pomogą dziecku się z nim uporać

    Od stresu nikt z nas nie ucieknie. Dopada każdego w każdym wieku. Twoje dziecko też! Zostań pierwszym "terapeutą" i pomóż dziecku łagodzić jego odczuwanie. Więcej »

  • Jak uczyć dzieci szacunku

    Jak uczyć dzieci szacunku

    Dobrze znamy powiedzenie "szanuj bliźniego swego, jak siebie samego". W myśl tego odpowiedź nasuwa się sama - by dziecko szanowało innych, samo musi być szanowane. Więcej »

  • Lęk przed rozłąką

    Lęk przed rozłąką

    Lęk przed rozłąką potrafi być bardzo bolesny dla małego człowieka. W nowych okolicznościach, bez bezpiecznego otoczenia domu i rodziców, dziecko traci poczucie bezpieczeństwa i pewność. Więcej »

Komentarze

  1. Ona_123 3 września 2012, 21:20

    Niestety, na rozwodzie rodziców zazwyczaj najbardziej ucierpi dziecko.

  2. Syska 4 września 2012, 17:46

    Tak dzieci cierpią , fakt , ale myśle że że dziecku po rozwodzie nie można za bardzo "ciuciać" Tzn żeby np ojciec nie pozwalał dziecku na wszystko chcąc jakos zrekompensować. Niestety mam to na codzien a dzieci jak juz sie zorientuja to to wykorzystuja i ojciec staje sie takim troche "dziadkiem rozpieszczaczem"

  3. metodka 5 września 2012, 15:39

    uważam że mniejsza krzywda dla dziecka jest gdy rodzice zdecydują się na rozwód i będą szczęśliwi oddzielnie, niż gdyby było świadkiem ciągłych kłótni rodziców i ciągłej agresji panującej w domu... Wiadomo, sytuacja wtedy nie jest kolorowa, często dziecko uważa się za winne całej sytuacji, ale wtedy należy porozmawiać z dzieckiem- oboje z rodziców, o tym dlaczego tak się stało a nie inaczej...

  4. Agnieszka Swaczyna (Gość) 8 września 2012, 22:23

    I to racja i to racja. Od lat zajmuję się sprawami rozwodowymi (jestem adwokatem) i - moim zdaniem - najlepsze co można ofiarować dzieciom po rozwodzie, to współpraca rodziców. zdaję sobie sprawę z tego, że to bardzo trudne, albo wręcz niemożliwe, ale warto postarać się dla dzieci. Warto w tym celu skorzystać z pomocy psychologa, czy mediatora. To truizm, ale dzieci są tego warte.

  5. Emi (Gość) 6 sierpnia 2013, 0:46

    Zdaje sobie sprawe że dzieci są najważniejsze-ale jak można dojść do porozumienia po rozwodzie z alkoholikiem ktory nie chce sie leczyc?