Ciąża pozamaciczna (jajawodowa, ektopowa)
Ciąża pozamaciczna zdarza się wówczas, gdy zapłodniona komórka jajowa zagnieżdża się nie w macicy, lecz w jednym z jajowodów, lub w obrębie jamy miednicy mniejszej.
Ciążę pozamaciczna należy traktować jako stan zagrożenia życia. Stanowi ona główną przyczynę zgonu kobiet w pierwszych trzech miesiącach ciąży. Wkrótce po zatrzymaniu miesiączki zaczynają się plamienia i bóle brzucha. Z reguły przebieg ciąży pozamacicznej jest bardzo gwałtowny. Obfity krwotok do jamy brzusznej wywołuje spadek ciśnienia krwi, zawroty głowy i omdlenia. Kobieta doznaje wstrząsu, którego objawami są: bladość, przyspieszenie bicia serca, niskie ciśnienie krwi oraz zimna, wilgotna skóra. Zdarza się również tak, że początkowo objawy są typowe dla normalnej ciąży, a atak następuje gwałtownie.
Częstość występowania ciąży pozamacicznej zwiększa się wraz ze wzrostem licznych stanów zapalnych przydatków, które często prowadzą do uszkodzeń i zbliznowaceń jajowodów, uniemożliwiających prawidłowe przechodzenie zapłodnionej komórki jajowej do macicy. Innymi przyczynami ciąży jajowodowej mogą być liczne torbiele, mięśniaki macicy, endometrioza, zrosty po operacjach np. wyrostka robaczkowego. Przyczyną takiej ciąży może być również stosowanie wkładek wewnątrzmacicznych. Zwiększone ryzyko ciąży pozamacicznej występuje również u kobiet, których matki leczyły się podczas ciąży hormonalnym preparatem estrogennym DES. Także nieprawidłowe podwiązanie jajowodów w celu spowodowania niepłodności może doprowadzić do ciąży pozamacicznej.
W obecnych czasach wykrycie takiej ciąży następuje bardzo szybko, dzięki wczesnemu monitorowaniu. Wiedza i postęp w medycynie pozwalają kobiecie zachować płodność. Rozpoznanie ciąży następuje poprzez badanie USG oraz badanie krwi na poziom hormonów HCG. Poziom tego hormonu znacznie wzrasta w normalnej ciąży. Jeżeli jest on niższy, należy przeprowadzić dokładne badania. Leczenie ciąży pozamacicznej możliwe jest tylko w warunkach szpitalnych i zależy od zaawansowania i lokalizacji ciąży. Jeśli jajowód uległ pęknieciu, konieczna będzie natychmiastowa operacja dla ratowania życia pacjentki. W lżejszych przypadkach możliwe jest leczenie zachowawcze lub laparoskopowo.
Niekiedy w razie wczesnego rozpoznania ciąży jajowodowej, możliwe jest zachowanie jajowodu. W bardziej zaawansowanych ciążach niekiedy trzeba usunąć go w całości lub częściowo. Pozostawienie odpowiedniej części jajowodu pozwala na próbę jego rekonstrukcji. W każdym jednak przypadku występuje duże ryzyko następnej ciąży pozamacicznej. Jeśli kobieta nie zdoła już zajść w ciążę w sposób naturalny, alternatywą jest zapłodnienie in vitro.
Po przejściu operacji należy podjąć aktywność tak szybko, jak tylko to możliwe. Takie postępowanie pozwala na szybkie uporanie się z depresją pooperacyjną. Należy jednak unikać podnoszenia ciężkich przedmiotów i nie przemęczać się przez około 6 tygodni. Do momentu całkowitego wyzdrowienia konieczne jest też wstrzymanie się od stosunków płciowych.
Jednak w wielu przypadkach kobiety po przejściu zabiegu usunięcia ciąży pozamacicznej w drugą ciąże już rozwijającą się prawidłowo zachodzą bez większych problemów.
Poleć znajomym