Cesarskie cięcie
Cesarskie cięcie, potocznie nazywane cesarką, to zabieg chirurgiczny, który polega na rozcięciu powłok brzusznych oraz macicy i wyjęciu w ten sposób noworodka. Cesarkę wykonuje się, gdy naturalny poród nie jest możliwy lub na specjalne życzenie matki.
Kiedy?
Cesarskie cięcie wykonywane jest często z powodu zdrowia matki i lekarze już w czasie ciąży potrafią określić, czy właśnie ten rodzaj porodu to jedyny możliwy. Choroby, które jednoznacznie wskazują na cesarkę to: choroby sercowo-naczyniowe powodujące III i IV stopień niewydolności krążenia w skali NYHA, choroby płuc przebiegające z ograniczeniem pojemności życiowej, zaawansowane retinopatie, odwarstwienie siatkówki, patologie położnicze w obrębie miednicy, patologie kręgosłupa uniemożliwiające poród drogami natury, wskazania neurologiczne, wskazania psychiatryczne (tokofobia).
Przyczynami mogą być także wysokie ciśnienie, zakażenia dród rodnych, zaawansowany wiek matki lub mnoga ciąża.
Drugą grupą wskazań na cięcie cesarskie są wskazania położnicze, a wśród nich wymienić należy: nieprawidłowe ułożenie główki, nieprawidłowe położenie płodu przy trwającej czynności skurczowej, dystocja szyjkowa, ciężki stan przedrzucawkowy, poród przedwczesny płodu, gdy poród drogami rodnymi obarczony jest dużym ryzykiem uszkodzenia lub zgonu, powtarzające się epizody bradykardii płodu, ciężka bradykardia nie reagująca na leczenie zachowawcze, deceleracje późne lub zmienne przy nieefektywnej czynności skurczowej niezapewniającej prawidłowego postęp porodu, wypadnięcie pępowiny, podejrzenie krwotoku wewnętrznego spowodowanego pęknięciem macicy oraz przedwczesne odklejenie łożyska.
Cięcie
To naturalne, że kobiety boją się cesarskiego cięcia. Jest to operacja i niesie ryzyko większe niż poród naturalny. Cięcie skórne przebiega w linii prostej pod pępkiem lub w linii poprzecznej nad spojeniem łonowym. Najczęściej wykonuje się cięcia poprzeczne w dolnym odcinku macicy. Są one mniej ryzykowne dla rozejścia się blizny.
Powikłania jakie mogą wystąpić po cesarce to zapalenie błony śluzowej i występuje najczęściej u kobiet z porodem przedłużającym się. Zapalenie może przenieść się na mięsień macicy, dlatego po porodzie podawane są antybiotyki.
Znieczulenie
Mamy to wybory dwa rodzaje znieczulenia – miejscowe lub ogólne. Miejscowe – dordzeniowe lub nadoponowe – to znieczulenie od pasa w dół. Wtedy jesteśmy w pełni świadome zabiegu. Znieczulenie ogólne to całkowite uśpienie.
Gojenie się rany
W trzeciej dobie po operacji można brać normalny prysznic. Blizna może boleć i swędzić jeszcze przez kilka tygodni. Warto nosić luźne rzeczy, które nie będą ocierać blizny. Przyśpieszyć gojenie może naświetlanie lampą solux lub homeopatyczne preparaty z arniki. Z czasem blizna będzie różowa, aż w końcu prawie niewidoczna.
Zdarza się jednak, że rana czerwienieje i nie goi się prawidłowo. Trzeba wtedy natychmiast skontaktować się z lekarzem, ponieważ konieczna może być kuracja antybiotykowa.
Komentarze